holocaust, jewish, extermination, concentration camp, shoah, auschwitz, belzec, treblinka, monowitz, birkenau, night of the long knives,
deportations, judenrat, majdanek, westerbork, chelmno, vught, wannsee, theresienstadt, roma, sinti, night of the broken glass, extermination camps, nazi´s,
hitler, jews, diaspora, jewish council, judenrat, transportation, birkenau, ghetto, hans vanderwerff, sion soeters, aktion reinhard, terezin, himmler, david irving
holocaust denial, holocaust lest we forget, jews, synagogue, oswald pohl, odilo globocnik, deportations, judenrat, majdanek, westerbork, chelmno, vught,
wannsee, theresienstadt, roma, sinti, night of the broken glass, extermination camps, nazi´s, hitler, jews, diaspora, jewish council, judenrat, transportation,
birkenau, ghetto, hans vanderwerff, sion soeters, aktion reinhard, terezin, himmler, david irving, holocaust denial, holocaust lest we forget, jews, synagogue,
oswald pohl, siegfried seidl, protectorate, bohemia, moravia, murmelstein, karl rahm, anton burger, karl hermann frank,

 

Belzec - Vernietigingskamp



Aankomst van een nieuw transport in het vernietigingskamp Belzec

       De Poolse stad Belzec werd na de verdeling van Polen tussen Duitsland en de Sovjet Unie ingelijfd bij het Duitse bezette gebied, met Gouvernement Generaal aangeduid. Vervolgens maakte Belzec deel uit van het district Lublin. Het was daar dat het eerste werkkamp voor Joden gevestigd werd in het begin van 1940. Kamp Belzec, nabij de plaats Belzec in het district Lublin, in Polen, was het eerste Duitse vernietigingskamp dat tijdens de Tweede Wereldoorlog door de nazi's in gebruik werd genomen. Het kamp werd gecreëerd voor Aktion Reinhard tijdens de Holocaust. In 1942 werden de eerste gevangenen naar Belzec gedeporteerd. De plek waar het vernietigingskamp gebouwd werd had gedurende 1940 al gediend als werkkamp voor gearresteerde Poolse Joden. Rond augustus waren er reeds drie kampen in het plaatsje zelf aanwezig, terwijl verscheidene satellietkampen in de omgeving van Belzec gebouwd werden waarin meer dan 11,000 gevangenen ondergebracht konden worden. Het eerste transport van Joden uit Lublin en omgeving kwam op 29 mei 1940 in Belzec aan. Voor accommodatie en voedsel was op dat moment nog niet gezorgd. Geen wonder dat vanaf het begin er een tekort was aan alle levensbehoeften. In de daarop volgende maanden arriveerden verdere transporten met 7,000 Joden uit Lublin, Warschau, Radom, en omliggende omgeving. Tegen medio augustus was het aantal slavenarbeiders tot 11,000 gestegen. Duizenden stierven er van honger, ziekte, executies, uitputting of tengevolge van slechte levensomstandigheden. Het arbeidskamp werd in december 1940 geliquideerd, doch binnen twee jaar opnieuw actief gemaakt, maar nu als een vernietigingskamp.

Kamp I - Receptie en Administratie 

1.  Toegangshek
2.  Bewakersgebouw
3.  Woonruimtes voor Oekraïners 
4.  Kapper, kliniek, tandarts voor SS en Oekraïners
5.  Oekraïnse keuken 
6.  Perron
7.  Garage
8.  Kleermaker en schoenlapperswerkplaats voor de SS en de Oekraïnese bewakers
9.  Woonruimtes voor Joodse gevangenen
10. Keuken en wasserij voor Joodse gevangenen 
11. Opslagplaats voor goederen van gevangenen
12. Galgen
13. Ontkleedruimtes 
14. Kamer waar haren van vrouwelijke gevangen werd afgeknipt
15. Buitenplaats omheind met een houten hek, dat naar de 'sluis' leidde

Kamp II - Vernietigingskamp 

16. Gas kamers
17. Gas motoren
18. Begraaf kuilen
19. Anti-tank gracht in gebruik als begraafkuil
20. Brandstapels
21. Woonruimtes voor Joodse gevangenen
22. Keuken voor Joodse gevangenen

Buitenzijde van het kamp

23. SS woonruime en kantoren
24. Opslagplaatsen voor in  beslag genomen goederen van gevangenen - voormalig remise



Bron: Arad, Yitzhak; Belzec, Sobibor, Treblinka, p. 437

       Richard Breitman, auteur van het boek The Architect of Genocide: Himmler and the Final Solution - De Architect van Genocide: Himmler en de Eindoplossing, schrijft: "Belzec was het eerste echte vernietigingskamp dat door de nazi's in gebruik genomen werd." Slechts een paar honderd Joodse arbeiders waren na de sluiting van het kamp nog in het kamp aanwezig. De meesten van hen werden ingeschakeld bij het vernietigingsplan. De overige gevangenen werden gebruikt om waardevolle eigen- dommen en kleding die door de slachtoffers waren achtergelaten te sorteren. De eerste SS´ers meldden zich in Belzec rond oktober 1941. Hun eerste opdracht was om aannemers te werven die de extra faciliteiten moesten bouwen. Himmler's bureau had de vordering van het werk in Belzec, waarvoor SS- und Polizeiführer für den Distrikt Lublin - SS Leider en Hoofd van Politie voor het district Lublin, Globocnik verantwoordelijk was, gemeld aan SS Obergruppenführer - SS Lt. General Oswald Pohl. Hiermee werd Pohl, die de leiding had van het WVHA - het SS Economisch- en Administratief Hoofd Kantoor - voorbereid om samen te werken met Globocnik. Pohl had namelijk bij Himmler geklaagd dat hij onvoldoende kleding en grondstoffen voor de Waffen-SS en voor de concentratiekampen kreeg. Himmler verzekerde Pohl dat hij in staat was om hierin te voorzien. Dat deed hij door de opdracht door te geven aan Globocnik.

 

SS'ers achter de villa van de commandant Wirth in het vernietigingskamp Belzec. Van rechts naar links: SS Rottenführer Heinrich Barbl, Artur Dachsel; Lorenz Hackenholt, Ernst Zierke, Max Gringers, onbekend, Reinholt Feis, Karl Schluch en Fritz Tauscher. Foto gemaakt in 1942.

       Nadat het T4 - euthanasie programma in september 1941 opgeheven was, werd SS-Sturmbannführer - SS Majoor Christian Wirth van december 1941 tot augustus 1942 aangesteld als eerste commandant van Belzec. Wirth was een voormalig officier van Politie die een voorname rol had gespeeld bij het ontwikkelen en uitvoeren van genoemd programma. Hij had de gaskamers ontwikkeld waarin mentaal en lichamelijk gestoorde mensen, en later ook Joden, gedood werden door gebruik te maken van de uitlaatgassen van dieselmotoren. Uitlaatgas moest later plaats maken voor het sneller werken van het dodelijke Zyklon B. Gedurende die tijd werd SS Hauptsturmführer - SS 1ste Luitenant Richard Thomalla naar Belzec gestuurd om het kamp te reorganiseren. Hij word beschouwd als de "Architect" van de drie latere, met de Aktion Reinhard - actie Reinhard verbonden vernietigingskampen, Birkenau, Sobibor and Treblinka. Daar werd hij tijdelijk aangesteld als commandant totdat zijn werk voltooid was. SS-Obersturmführer - SS 1st Luitenant Gottlieb Hering, die van augustus 1942 tot december 1942 commandant was, volgde Wirth na. Er werkten in Belzec verscheidene SS´ers waarvan SS Hauptscharführer - SS Technisch Sergeant Lorenz Hackenholt de verantwoordelijkheid droeg voor het vernietigingsproces en de crematoria.

       In een officieel Duits document, gedateerd 17 maart 1942, wordt voor het eerst melding gemaakt van Belzec als vernietigingskamp. Het document gaf aan: "Het kamp is capabel om er in een dag 4 tot 5 transporten te verwerken, elk 1,000 Joden tellende, waarvan niemand terug zal keren naar het Gouvernement-Generaal." Deportaties arriveerden uit Polen, maar later ook uit Duitsland, Tsjechoslowakije en Roemenie. Joden uit de eerste transporten werden vermoord doormiddel van koolstofdioxide, maar begin augustus 1942 werd de voorkeur gegeven aan Zyklon-B, het snel reagerend waterstof cyanide gas. Dit gas werd het eerst in Belzec uitgeprobeerd. Belzec werd gesloten in het voorjaar van 1943 en alle sporen van de misdaad werden opgeruimd. Hoogstwaarschijnlijk stierven hier in totaal meer dan 600,000 mensen.

       Het kostte de SS niet meer dan een jaar, van maart 1942 tot het voorjaar van 1943, om haar slachtoffers in kamp Belzec om het leven te brengen. Het merendeel van de slachtoffers waren Joden, maar ook een aantal zigeuners werd in het kamp omgebracht. Het aantal overlevenden is miniem: van slechts twee gevangenen is bekend dat ze de verschrikkingen van Belzec hebben overleefd. Christian Wirth, de hoofdcommandant, werd in 1944 in Italië vermoord. Gottlieb Hering stierf in de herfst van 1945 in een veldhospitaal in Heilbronn. Slechts één SS'er die in het kamp had gewerkt, SS-Oberscharführer Josef (Sepp) Kasper Oberhauser, werd voor een rechtbank in München gebracht. In 1965 werd hij tot 4 jaar en 6 maanden cel veroordeeld. Hij stierf in 1979.