holocaust, jewish, extermination, concentration camp, shoah, auschwitz, belzec, treblinka, monowitz, birkenau, night of the long knives,
deportations, judenrat, majdanek, westerbork, chelmno, vught, wannsee, theresienstadt, roma, sinti, night of the broken glass, extermination camps, nazi´s, hitler,
jews, diaspora, jewish council, judenrat, transportation, birkenau, ghetto, hans vanderwerff, sion soeters, aktion reinhard, terezin, himmler, david irving
holocaust denial, holocaust lest we forget, jews, synagogue, oswald pohl, auschwitz-birkenau

Auschwitz Birkenau - Vernietigingskamp



 

Ingang van Auschwitz Birkenau 

       Auschwitz/Birkenau, het grootste concentratie- en vernietigingskamp van nazi Duitsland was gesitueerd bij de Poolse provincieplaats Oświęcim in Galacia. Auschwitz werd op 27 april 1940 op bevel van Reichsführer SS Heinrich Himmler gebouwd. De eerste dertig identificatienummers werden uitgereikt aan Duitse criminelen, die vanuit concentratiekamp Sachsenhausen, door kampcommandant Höss werden overgeplaatst. Bruno Brodniewitsch, die het registratienummer 1 kreeg toegewezen werd aangesteld als Lagerälteste - kampoudste. De andere 39 criminelen werden als kapo aangesteld. Een kapo was een door de SS aangewezen gevangene die voorman werd van een arbeidscommando. Zij woonden in dezelfde barakken als de andere gevangenen, maar hun levensomstandigheden waren aanmerkelijk beter. Het eerste transport dat in Auschwitz I aankwam, was een transport met 728 Poolse gevangenen. Zij kwamen uit de gevangenis van Tarnów waar zij verbleven, omdat zij door de nazi's werden gerekend tot de politieke tegenstanders. Zij waren door de Sicherheitspolizei naar Auschwitz gestuurd. Personen uit dit eerste transport kregen de nummers 31 tot en met 758 toegewezen. 

       Het eerste transport met Poolse politieke gevangenen kwam reeds op 14 juni 1940 aan. Auschwitz I was voornamelijk bedoeld voor politieke gevangenen van Poolse en Duitse afkomst. Dit gedeelte van het Auschwitz complex had een aantal permanente gebouwen. Het werd het moederkamp genoemd. Auschwitz I bood nooit onderdak aan grote aantallen Joodse gevangenen. In Oktober 1941 werd het kamp uitgebreid met een groot aantal houten barakken. Dit deel van het kamp werd bekend als Auschwitz II, beter bekend als Auschwitz-Birkenau, het beruchte vernietigingskamp.

















 



 

Locatie van de diverse kampen in relatie tot de plaats Auschwitz.


       Birkenau lag net buiten het dorp Brzezinka. De nazi's noemden het kamp Birkenau omdat het midden in een berkenbos lag. Auschwitz II was een enorm complex, bestaande uit houten barakken die in eerste instantie waren gebouwd om 52 paarden onder te brengen. Door de efficiënte manier waarop de nazi's de barakken indeelden en plaatsen toewezen, werden achthonderd personen, mannen, vrouwen en kinderen in de barakken geplaatst. Dat betekende dat zes, acht en soms meer mensen een plank moesten delen om te slapen. 

       Het kamp was in eerste instantie bedoeld voor Russische krijgsgevangenen, maar deze overleden bijna altijd direct na aankomst vanwege de slechte omstandigheden in het kamp. Een groot aantal van hen werd door de nazi´s in koelen bloede vermoord. Na maart 1942 ontwikkelde de SS een enorm vernietigingscomplex in Auschwitz II/Birkenau, compleet met de later zo beruchte Badeanstalten - douchegelegenheid. In werkelijkheid was deze douchegelegenheid niets anders dan een gecamoufleerde gaskamer, waar de slachtoffers door middel van Zyklon B de dood in werden gedreven. Zyklon B was een gifgas, dat door de SS werd gebruikt om op grote schaal mensen te kunnen vergassen in de gaskamers van de vernietigingskampen. Het gas, gemaakt van cyanide kristallen was oorspronkelijk gemaakt als een ongediertebestrijdingsmiddel. Leichenkeller - lijkenkelders werden gebruikt om de lichamen van de slachtoffers te herbergen en Einäscherungsöfen - ovens werden gebruikt om de lichamen uiteindelijk te verbranden. Dit alles werd tot stand gebracht vanwege de wens van één man Hitler, die een oplossing voor het Jodenvraagstuk wilde. Een oplossing voor het Jodenvraagstuk dat in de ogen van Hitler alleen kon bestaan uit het vermoorden van het Europese Jodendom.


 

























De spoorlijn en het perron waar de slachtoffers uit moesten stappen is in het midden van de foto te zien. De barakken voor vrouwen stonden links en de barakken voor mannen stonden rechts van de spoorlijn. Achter de barakken voor mannen, tegen het bos aan, waren de barakken waar de Roma en Sinti in ondergebracht waren. De vijf crematoria waren te vinden aan de rand van het bos en het pad daarheen
liep links van de spoorlijn.




       



       Direct na aankomst werden de Joodse gevangenen onderworpen aan de zg Selektion - selectieprocedure. Mannen en vrouwen,die in staat waren te werken, werden doorgestuurd naar het werkkamp, terwijl de zieken, kinderen en hun moeders direct naar de gaskamers werden doorgestuurd . Ook de dwangarbeiders werden regelmatig onderworpen aan de Selektion om de door ziekte en honger getroffen dwangarbeiders er tussen uit te halen. Sommige gevangenen werden geselecteerd voor medische experimenten zoals experimenten met sterilisatie, waarbij gezocht werd naar een snelle, effectieve, maar vooral goedkope methode om mensen op grote schaal te kunnen steriliseren. Tweelingen werden geselecteerd, veelal vermoord om autopsie te kunnen plegen op de lichamen met als doel methoden te ontwikkelen om het Arische ras te verbeteren. De beruchte kamparts Joseph Mengele voerde de experimenten. Het eerste transport van Joodse gevangenen arriveerde op 17 juli 1942 vanuit het Nederlandse Durchgangslager Westerbork. De efficiënte uitvoering van de selectieprocedure en de daaropvolgende vernietiging van de hulpeloze en uitgeputte slachtoffers vielen ook onder het toezicht en verantwoording van Joseph Mengele. 

       Een ander kamp nabij het dorp Dwory, later Auschwitz III genoemd, fungeerde vanaf mei 1942 als dwangarbeiderskamp en zorgde voor arbeidskrachten die in de grote chemische en synthetische rubber fabrieken van IG Farben te werk werden gesteld. Deze fabrieken stonden bekend als de Buna Werken waren gevestigd in het nabijgelegen stadje Monowice, dat door de nazi's, vanwege de Germaanse klank, Monowitz genoemd werd. Vanaf 4 mei 1940 tot aan het begin van januari 1945, was SS-Hauptsturmführer - SS Kapitein, later bevorderd tot SS-Standartenführer -SS Kolonel, Rudolf Franz Höss commandant van Auschwitz en al de daarbij behorende nevenkampen. 

       Officieel werden 404.222 kampnummers uitgegeven waarvan 270.726 aan mannen en 133.496 aan vrouwen. Met uitzondering van de personen die rechtstreeks werden doorgestuurd naar de gaskamers, ontving iedere gevangene, kinderen incluis bij aankomst in Auschwitz I een kampnummer. Alle Joden en niet Joden, Sinti en Roma die het kamp levend bereikten kregen hun kampnummer op de linker voorarm getatoeëerd. In eerste instantie werden de kampnummers links boven op de borst aangebracht, maar omdat de kampnummers op deze plaats niet te lezen waren, koos men voor kampnummers op de voorarm. 

       Het officieel geregistreerde aantal gevangenen dat in Auschwitz I overleed is ongeveer 260.000. Verder werden 134.000 gevangenen, vóór de bevrijding overgeplaatst of geëvacueerd naar andere kampen. Vastgesteld is dat van de 134.000 ongeveer 80.000 gevangenen overleden of werden vermoord tijdens de beruchte 'Dodenmarsen'. Ongeveer 2.000 niet Joden werden vrijgelaten en bijna 200 gevangenen, onder wie ook een aantal Joden, slaagden erin het kamp te ontvluchtten. Bij de bevrijding op 27 januari 1945 door het Rode Leger werden 7.650 gevangenen aangetroffen en bevrijd. Bij de intocht van het Rode Leger in Auschwitz I was het kamp nagenoeg onbeschadigd. Veel officiële documenten bleven bewaard. Toen duidelijk werd, dat het Rode Leger naderde verlieten de Duitsers Auschwitz. De overgebleven gevangenen verlieten Auschwitz op 17 januari 1945 en werden naar Dachau, Mauthausen en andere beruchte kampen gedeporteerd, meestal te voet. Deze barre voettochten staan bekend als de Dodenmarsen. 

       Toen het Rode Leger in Auschwitz arriveerde, waren er nog ruim 7.000 veelal zieke en uitgeputte gevangenen in de kampen Auschwitz, Birkenau en Monowitz. Op het terrein van het Auschwitz I ontdekten zij 48 lijken en in Birkenau werden meer dan 600 lichamen van mannen en vrouwen aangetroffen, die vlak voor de bevrijding door de nazi's waren omgebracht of op een andere wijze waren gestorven.
































 















 

Alle gaskamers in Birkenau werden door de nazi's vernietigd. Foto boven laat één van de ruïnes van de crematoria zien.








 

       Het totaal aantal omgekomen Joden in Auschwitz-Birkenau zal wel nooit helemaal duidelijk worden, want velen werden niet geregistreerd. Schattingen lopen uiteen van 1.000.000 tot 2.500.000 omgekomen Joden in Auschwitz-Birkenau. Algemeen wordt aangenomen, dat 2.500.000 dichter bij de waarheid ligt. Ook honderdduizenden Roma werden in Birkenau vermoord en onbekend is hoeveel Russische krijgsgevangenen in Birkenau om het leven zijn gebracht. Bij hun aankomst ontdekte het Rode Leger dat de vernietigingscentra waren vernietigd. De nazi's hadden de vier gaskamers en de ovens met dynamiet opgeblazen. Tot op de dag van vandaag restten ons alleen nog de ruïnes van deze verschrikkelijke plaats. Ondanks dat is het bewijsmateriaal van de wandaden die de nazi's in Auschwitz pleegden overweldigend, wat sommige revisionisten in hun pogingen deze wandaden te verdoezelen, ook mogen beweren.

 

 

Auschwitz I gezien van binnen de prikkeldraadomheining. Slechts weinig gevangenen wisten dit verschrikkelijke oord te ontvluchtten.



Bekijk een fotopresentatie van een bezoek aan Auschwitz en Auschwitz Birkenau, door de onderstaande link aan te klikken.

Auchwitz-Birkenau photo presentation

Indien u voor educatieve doeleinden een beeldschermvullende presentatie wenst te ontvangen, kunt u ons via ons cantactformulier mailen. (Sion Soeters)