holocaust, jewish, extermination, concentration camp, shoah, auschwitz, belzec, treblinka, monowitz, birkenau, night of the long knives,
deportations, judenrat, majdanek, westerbork, chelmno, vught, wannsee, theresienstadt, roma, sinti, night of the broken glass, extermination camps, nazi´s,
hitler, jews, diaspora, jewish council, judenrat, transportation, birkenau, ghetto, hans vanderwerff, sion soeters, aktion reinhard, terezin, himmler, david irving
holocaust denial, holocaust lest we forget, jews, synagogue, oswald pohl, odilo globocnik, deportations, judenrat, majdanek, westerbork, chelmno, vught,
wannsee, theresienstadt, roma, sinti, night of the broken glass, extermination camps, nazi´s, hitler, jews, diaspora, jewish council, judenrat, transportation,
birkenau, ghetto, hans vanderwerff, sion soeters, aktion reinhard, terezin, himmler, david irving, holocaust denial, holocaust lest we forget, jews, synagogue,
oswald pohl, siegfried seidl, protectorate, bohemia, moravia, murmelstein, karl rahm, anton burger, karl hermann frank,

 

Auschwitz Birkenau - Arbeit macht frei



Deze wissel in vernietigingskamp Auschwitz Birkenau was de wissel van het leven naar de dood.

       Sommige mensen weigeren nog steeds te accepteren dat de Holocaust werkelijk heeft plaatsgevonden. Voor hen is het begrip Auschwitz/Birkenau niets meer en niets minder dan een sterk overdreven en verzonnen gruwelverhaal. Verzonnen door de zegevierende geallieerden, dat gebruikt werd om het Duitse volk tot in de eeuwigheid op te zadelen met een bezwaard geweten. Psychologisch gezien is zo'n reactie en houding best te begrijpen. Er zullen altijd mensen blijven die zich, ongeacht wat anderen zeggen of bewezen hebben, vastklampen aan het tegenovergestelde. Ongeacht het feit dat vernietigingskampen gedurende de nazitijd echt bestonden. De afgrijselijke waarheid van de vernietigingskampen zoals Chelmno, Belzec, Sobibor, Treblinka, Majdanek en Auschwitz/Birkenau gaat het voorstellingsvermogen van de gemiddelde mens ver te boven.

       Auschwitz was de grootste van de nazi concentratie- en vernietigingskampen. In Auschwitz II, beter bekend als Birkenau, waren op enig moment vijf gaskamers en crematoria in bedrijf waar gebruik gemaakt werd van het giftige cyanidegas Zyklon-B. Dit gifgas werd oorspronkelijk geproduceerd door een Duits bedrijf voor gebruik als ongediertebestrijdsmiddel. In Birkenau stierven dagelijks ongeveer vijf tot zes duizend mensen. Zij, die bij aankomst niet meteen werden vergast en gecremeerd, stierven door onmenselijk zware arbeid en uithongering.

       Het Auschwitz complex was een duivels oord waar tijdens de Tweede Wereldoorlog een wetenschappelijk ontworpen en efficiënt uitgevoerde volkerenmoord plaatsvond. Nauwkeurige statistieken werden niet bijgehouden, maar het geschatte dodental van alle kampen behorende tot het Auschwitz en Birkenau complex varieert van anderhalf tot meer dan vier miljoen mensen. In dit laatste getal zijn ook een groot aantal Polen als politieke gevangenen, Russische krijgsgevangenen, Zigeuners, homoseksuelen, Jehovah's getuigen, geestelijk en lichamelijk gehandicapten en andere minderheden die beschouwd werden als "bedreiging" voor het Reich - Rijk inbegrepen.

       Danuta Czech, schrijfster van het boek "Auschwitz Chronicle, 1939-1945" verklaart, "Een nauwkeurig, historisch verslag van het concentratie- en vernietigingskamp Auschwitz en Birkenau hangt om praktische redenen samen met de beschikbaarheid van betrouwbare documenten. Een historicus die de geschiedenis van een concentratiekamp tracht te reconstrueren stuit op ernstige problemen, zoals veel gebeurd is, wanneer de meest noodzakelijke documenten met opzet vernietigd werden door vertegenwoordigers van het Rijk. De verwachting was dat met die vernietiging al het beschuldigend bewijs van hun misdaden zou verdwijnen."

       Danuta Czech is het voormalig hoofd van de onderzoek afdeling van het Officiele Auschwitz Museum waar zij in 1955 haar werk aanving dat culmineerde met het uitgeven van het boek Auschwitz Chronicle. Zij werd in 1922 in Polen geboren. Gedurende de Tweede Wereldoorlog was zij een actief lid van de ondergrondse in het Tarnow district.

       Toen Danuta Czech haar waardevolle boek schreef, maakte zij gebruik van het materiaal dat haar beschikbaar gesteld werd uit de archieven van het Auschwitz Herdenking Monument en van de Duitse Bonds Archieven. Zij heeft een nauwkeurig verslag nagelaten van het leven in Auschwitz en Birkenau. Het boek heeft veel weg van een dagboek. Chech beschrijft in haar boek nauwkeurig de dagelijkse activiteiten in Auschwitz I en Auschwitz II (Birkenau). Verder geeft het boek een nauwgezette beschrijving van het leven en de dood van veel gevangenen in de beide kampen.

Rudolf Höss 

 Arthur Liebehenschel

Richard Bär


       SS-Hauptsturmführer - SS-Kapitein Rudolf Franz Ferdinand Höss, kan zonder meer de grootste massamoordenaar uit onze moderne geschiedenis worden genoemd. Hij was architect en uitvoerder van het grootste moord-centrum ooit gebouwd. Een vernietigingskamp, waarvan de naam gelijk staat met de diepste duisternis van de menselijke ziel. Höss was de eerste commandant van Auschwitz/Birkenau. Hij was verantwoordelijk voor de dagelijkse gang van zaken van mei 1940 tot november 1943. De opvolger van Höss was de evenzeer gevreesde SS-Obersturmbannführer - SS-Luitenant Kolonel Arthur Liebehenschel. Hij droeg de verantwoordelijkheid over het kamp van november 1943 tot en met mei 1944. Liebehenschel werd voor zijn misdaden door het Hoge Volks Gerecht in Krakow, Polen ter dood veroordeeld. Het vonnis werd voltrokken. De derde en laatste commandant was SS-Sturmbannführer - SS-Majoor Richard Bär. Hij nam de leiding over van mei 1944 tot aan de bevrijding van het kamp door het Russische leger in januari 1945. Na de oorlog dook hij onder en woonde in Hamburg onder de naam Karl Neumann. Hij werd in 1960 gearresteerd en overleed in 1963 in gevangenschap.
 
       Tijdens zijn berechting gaf Höss toe dat tenminste twee en een half miljoen mensen om het leven gebracht waren in Auschwitz/Birkenau. Het proces van Höss vond vlak na de oorlog plaats. Hij werd schuldig bevonden en ter dood veroordeeld. Het vonnis werd in april 1947 uitgevoerd. Ironische genoeg werd de galg die hij in Auschwitz I voor zijn slachtoffers had laten bouwen voor de voltrekking van dit vonnis gebruikt. Het was gedurende zijn gevangenschap en net voor zijn eigen terechtstelling dat Höss zijn vrijwillige verklaring aflegde. Misschien had hij gehoopt dat zijn schuldbekentenis en de omschrijving van zijn activiteiten als SS commandant zijn berechting kon worden beïnvloedt. Over de experimenten die uitgevoerd werden in Blok 10 en het eerste gebruik van het gifgas Zyklon B in de gaskamers van crematorium I, had Höss het volgende te zeggen:

       "In die tijd schonk ik niet veel aandacht aan het afmaken van de Russische krijgsgevangenen. Es war ein Befehl - Het was een bevel, en ik moest dat uitvoeren. Hoewel ik eerlijk moet zeggen dat door gebruik te maken van het gifgas bij het doden van die grote groep mensen mijn ongerustheid was weggenomen. Het lag in de bedoeling om binnen korte tijd te beginnen met de massa-uitroeiing van de Joden. Tot op dat moment wist noch ik, noch Adolf Eichmann hoe een dergelijke massamoord uitgevoerd moest worden. We wisten dat een soort gifgas gebruikt zou worden, maar welk soort gas was niet bekend en ook niet hoe het toegepast moest worden. Nadien was ons alles bekend, het gifgas en de methode. Ik maakte mij bezorgd als ik aan massa-executies met de kogel dacht, vooral als het vrouwen en kinderen betrof. Ik was inmiddels ziek van al de executies. Nu was mijn gemoed gerust gesteld."

 

Auschwitz II, beter bekend als Birkenau, vanaf de buitenkant van het hek. Voor de gevangenen was een terugkeer uit deze plaats was onmogelijk. 


       Het overgrote deel van de Holocaust slachtoffers kwam uit landen die door de nazi's bezet waren. Auschwitz II, Birkenau genaamd, staat vandaag de dag bekend als het symbool van de Holocaust. Ten minste een derde van de geschatte zes miljoen Joden die in nazi vernietigingskampen gedurende de Tweede Wereldoorlog omgekomen zijn, verloren hun leven in Birkenau.

       Auschwitz werd in april 1940 opgericht door de nazi leider Heinrich Himmler. Himmler was het hoofd van twee nazi organisaties, de Schutzstaffel SS - de nazi beschermingsafdeling, en de Gestapo - Geheime Politie. In het begin was kamp Auschwitz alleen voor politieke gevangenen. Het waren voornamelijk Poolse onderdanen die daar opgesloten werden nadat Polen door de Duitsers onder de voet was gelopen. Het nabij gelegen Brzezinka - Birkenau, officieel Auschwitz II geheten, werd begin oktober 1941 opgericht en na augustus 1942 maakte het beruchte vrouwenkamp daar ook deel van uit. In Birkenau waren vijf gaskamers in gebruik, die veel op ruw aangelegde douches leken. Ook waren er vijf crematoria om de lichamen van de argeloze slachtoffers te verbranden.

       Rond Auschwitz werden ongeveer 40 extra kampen gevestigd. Dit waren dwangarbeiderskampen en stonden collectief bekend als Auschwitz III. Het eerste kamp dat werd gebouwd nabij Monowitz zal vol met Poolse politieke gevangenen, die door de nazi's gedwongen uit hun woonplaatsen waren geëvacueerd. Joodse slachtoffers, uit alle windstreken van Europa die door de nazi's bezet werden, kwamen met dagelijkse treintransporten in Auschwitz/Birkenau aan. De nieuwkomers in Birkenau werden in drie groepen gedeeld. De eerste groep werd binnen een paar uur door de gaskamers en crematoria verwerkt. Meer dan 20.000 mensen per dag konden worden vergast en gecremeerd. Gevangenen uit de tweede groep werd deze initiële uitroeiing bespaard. Ze werden gedwongen in de omliggende kampen, ten behoeve van bedrijven als I.G. Farben en Krupp, slavenarbeid te verrichten. om slavenarbeid te verrichten, tot ook zij zich dood werkten of van ziekte omkwamen.

       Tussen 1940 en 1945 werden 405.000 gevangenen als arbeiders geregistreerd. Van hen kwamen er ongeveer 340.000 door executies, afstraffingen, verhongering en ziekte om het leven. Sommige gevangenen overleefden door de hulp van de Duitse industrialist Oskar Schindler. Hij redde ongeveer 1.100 Poolse Joden door hen voor hem te laten werken. Tengevolge hiervan werden zij niet naar Auschwitz afgevoerd. Zij werkten eerst in een fabriek in de buurt van Krakow en later in een fabriek in wat nu bekend staat als de Tsjechische Republiek. Een derde groep, die voor het grootste deel uit tweelingen en dwergen bestond, ondergingen medische experimenten. Deze werden uitgevoerd door doktoren, die onder leiding stonden van Josef Mengele. Mengele stond onder de gevangenen bekend als de 'Engel des doods.' Het kamp werd gedeeltelijk bewaakt door gevangenen, waarvan enkelen geselecteerd werden als Kapo´s (ordonnansen, oppassers). Anderen hadden het ongeluk uitgezocht te worden voor Sonderkommando - Speciaal Commando voor werk in de crematoria.

       De leden van deze groepen werden na een periode vermoord om geheimhouding te verzekeren. Kapo´s - kampbewakers en Sonderkommandos - Speciale kommandos werden aangewezen door leden van de SS; bij elkaar waren 6.000 SS´ers in Auschwitz werkzaam. Tegen 1943 ontstonden in Auschwitz een aantal verzetsbewegingen. Het lukte deze bewegingen een aantal gevangenen te assisteren bij hun ontsnappingsplannen; deze ontsnapte gevangenen namen het nieuws van de uitroeiingen bekend. Zo werd het nieuws van de moord op honderdduizenden Joden, die tussen mei en juli 1944 vanuit Hongarije waren gedeporteerd bekend, maar met scepsis en ongeloof ontvangen. In oktober 1944 vernielde een groep heldhaftige Sonderkommando´s een van de vijf gaskamers in Birkenau. Zij en hun medeplichtigen, een groep vrouwen uit het Monowitz werkkamp, werden allen ter dood gebracht. Toen het Russische leger op 27 januari 1945 het kamp Auschwitz bevrijdde, trof het leger ongeveer 7.600 overlevenden aan, die meer dood dan levend waren achtergelaten. Meer dan 58.000 gevangenen werden met geweld door de nazi's naar concentratiekampen in het Westen gestuurd. Die dwangevacuaties worden nu de `Dodenmarsen` genoemd. De Poolse regering opende in 1946 een museum in het Stammlager van Auschwitz ter herinnering aan haar slachtoffers. Jaarlijks gaan er ongeveer een half miljoen bezoekers door de smeedijzeren poort van Auschwitz dat nog altijd het cynische motto ARBEIT MACHT FREI - WERK BEVRIJDT draagt.

       Het nazi oorlogsbelang vereiste dat het vermoorden van de slachtoffers maximale economische voordelen met zich zou brengen. Voordat de lichamen van de slachtoffers werden verbrand, werd het haar afgeknipt en gouden vullingen en gouden tanden door gevangen tandartsen en tandtechnici verwijderd. Het haar werd gebruikt voor diverse doeleinden en het goud werd versmolten tot staven en verstuurd naar Berlijn, vanwaar het op geheime Zwitserse bankrekeningen werd geplaatst. Na de bevrijding werden in de opslagplaatsen van de kampen tonnen haar gevonden; de Nazi's hadden geen tijd gehad om het allemaal te verwerken. Bewijs dat dit haar afkomstig was van de slachtoffers werd geleverd door het Gerechtelijk Expertise Instituut Krakau. Hun analyses toonden aan dat sporen van blauwzuur, een giftig component van Zyklon-B, in het haar aanwezig was.

       Sceptici van de Holocaust en revisionisten geven toe dat Joden in plaatsen als Auschwitz gevangen waren gezet. Maar zoals bleek tijdens het proces tegen Jim Keegstra de Holocaust ontkenner, voormalig burgemeester en onderwijzer aan een openbare school in Eckville in Alberta, Canada, beweren zij dat deze plaatsen waren voorzien van een country club, inclusief zwembad, danszaal, synagoge en recreatie faciliteiten. Sommige Joden mogen overleden zijn, geven zij toe, maar dit was een natuurlijk gevolg van de ontberingen van oorlog. Deze beweringen werden gebaseerd op gedetailleerde informatie, die beschikbaar was over Kamp Westerbork en tot op zekere hoogte ook van ghetto Theresienstadt in de Tsjechische Republiek. Verhalen en foto's van deze twee kampen tonen aan dat gevangenen zich te 'buiten zouden gaan' aan shows en ander 'vermaak' en dat de kampen voorzien waren van de beste medische verzorging. Hoewel dit volgens de informatie ogenschijnlijk waar leek, is onomstotelijk vastgesteld, dat de realiteit heel anders was en is het schetsen van een dergelijk beeld misdadig en misleidend. De realiteit van Auschwitz/Birkenau, Belzec, Chelmno, Majdanek, Sobibor, Treblinka en andere plaatsen was er een van een gewisse dood.

       Nu, bij het bereiken van de 21ste eeuw, worden we nog dagelijks geconfronteerd met de gevolgen van keuzes die mensen maken. Of het nu gaat over de etnische zuiveringen in voormalig Joegoslavië, de Armeense volkerenmoord aan het begin van de 20e eeuw, de slachtpartijen in Cambodja en Laos door de Rode Khmer, de voortdurende onderdrukking, slavernij en moord in Darfoer in Soedan, de Chinese overval in en onderdrukking van Tibet, of de sluipmoord van de moordcommando´s in Oost Timor, allen zijn het voorbeelden van moorddadige willekeur. Ik begrijp dat het vermogen om te vernietigen en het begaan van de meest duivelse misdaden in elk van ons aanwezig is. We hoeven daar echter niet aan toe te geven. Zelfs het ontkennen van misdaden tegen de menselijkheid kan ik soms wel begrijpen maar niet aanvaarden. Wie houdt zoiets gruwelijks echt voor mogelijk? Moge het ons gegeven zijn om op te staan voor hen die vechten voor de vrijheid van de medemens en soms zelfs hun leven daarvoor opofferen zodat onze kinderen in vrede kunnen opgroeien, waar ter wereld zij ook leven.

       Om een fotopresentatie van ons bezoek aan Auschwitz en Auschwitz Birkenau in Maart 2008 te bekijken volgt u de onderstaande link:

Auchwitz-Birkenau foto presentatie

       Indien u een beeldvullende versie van deze fotopresentatie voor educatieve doeleinden wenst, stuur ons een mailtje via ons contactformulier. (Sion Soeters)